KVEO in perspectief van een nieuw jaar: delen en helen, vertrouwen en verbinden

De jaarwisseling roept bij de meesten van ons een reeks van beelden en herinneringen op. Dat begint trouwens al bij de periode waarvan een bekend kerstlied zegt ’t liep tegen het Nieuwe Jaar’. Wellicht kent u dat uit uw jeugd. Er is tijdens deze vaak donkerste periode van het jaar veel verlangen naar licht. Deze keer wellicht meer dan ooit in onze huidige wereld waarin zoveel verschuift, onzeker is en angst oproept. Alleen al het boekje ‘Bereid je voor op een noodsituatie’, dat onlangs in de Nederlandse brievenbussen gleed, roept veel op. Maar niet alleen dit, ook wel omdat de donkere kleuren in ons levensverhaal ons ineens parten kunnen spelen. We lopen meer dan anders in deze tijd van het jaar het risico om fragmenten uit ons verleden te ontmoeten. Ineens ervaren we de beroemde ‘kras op de plaat’, wat dat ook wezen mag, laat zich niet wegpoetsen. Dat kan voor ieder weer iets anders zijn. Ik spits het in dit verband even toe op (oud-) militairen.

Ooit werd mij gevraagd wat mijn lievelingslied was. Bijna meteen kwam bij mij een lied uit mijn traditie naar boven: Psalm 63.

En wel omdat oud – militairen die in oorlogsgebieden zijn geweest door woorden uit juist dit lied herkenning, steun, troost, hoop en perspectief ontvingen. Dat was mijn ervaring naar aanleiding van talloze herdenkingen waaraan ik een bijdrage mocht leveren en de gesprekken die ik daarna met militairen of veteranen voerde. Het lied waaruit ik citeerde begint namelijk met ‘verlangen en zoeken’ en eindigt met ‘het gedenken’ en een ‘ervaring van bevrijding’ waarvan je als vanzelf gaat zingen en je leven lichter maakt. Mijn lievelingslied wil namelijk een bevrijdende ervaring geven aan mensen die worstelen met gebeurtenissen in hun leven. Want ik weet maar al te goed: de feiten in ons levensverhaal zijn onuitwisbaar. Het genoemde lied maakt echter duidelijk dat ons bezig zijn met de feiten en onze duiding daarvan dat niet is.

Zo kijken wij vandaag ook anders aan tegen onze Nederlandse geschiedenis als het gaat om ons gedrag in voormalige koloniën dan driekwart eeuw geleden. Ik bedoel maar, de dingen die ooit gebeurden zijn onuitwisbaar, maar ons bezig zijn daarmee verandert voortdurend. Dat geldt ook voor ons eigen leven. De KVEO geeft ons in de rayons ontmoetingsplekken die de mogelijkheid geven aan ons eigen verhaal verder te schrijven. Juist doordat we als oud- militairen ook een gezamenlijk verhaal hebben bieden onze ontmoetingen in de rayons mogelijkheden, kansen om verder te schrijven aan je levensscript. Omdat in de verbondenheid die we met elkaar hebben gedachten, emoties, vragen en ervaringen weerklank kunnen vinden bij elkaar en kunnen leiden tot (helende) zelfreflectie. De KVEO is een plaats om te delen en te helen, hoe mooi! Wat een geschenk! Een beschutte plek, ook voor eenzamen. En deze plaatsen waar we elkaar als oud- militairen en hun partners verrijken gunnen we ook eenieder die nog niet met ons meedoet.

Ik hoop van harte dat we in dit jaar als KVEO-leden naar buiten treden met onze verworven rijkdom en dat deze aanstekelijk werken mag, zodat meerderen graag met ons verbonden willen zijn!

Ik wens u persoonlijk voor dit nieuwe jaar nieuwe levensmoed. Goede moed ook bij het behoeden van de vrede en het vertrouwen dat een nieuw jaar van je vraagt. Alle goeds voor 2026!

Wim in ’t Hout, adviseur geestelijk welzijn